tercüme

Situating language, linking it to the internal processes of translation that, between Greek, Latin, Slavic and Ottoman influences have made it, is to pose the political – and not just linguistic – stakes of the translation into Romanian of the European Vocabulary of Philosophies (EVP). The first section of the logbook is based on the notes that were prepared for the working seminars on the translations of the Vocabulary at the Fondation de Treilles (Var) in September 2009 and at the University of Rio de Janeiro in November 2009.

Bu notların çıkış noktası bir yapıt : Transeuropéennes’in, geçirdiği dönüşümlerde eşlik etmeyi kararlaştırdığı Felsefelerin Avrupalı Söz Dağarcığı, Çevrilemezlerin Sözlüğü. Tutarlı olması için, birçok elden, çevrilemezlerin çevirilerine ilişkin bir seyir defteri. Bir günlükte olabilecek önemsiz ve düşünceli, ilgili ve ilgisiz şeylerle birlikte –olabildiğince bir Denktagebuch.

The Arab world is not the only cultural or geopolitical area that must face the vital necessity of translating the modern knowledge produced by Europe and North America in our current times. Japan, China, India as well as South Korea worked relentlessly on translations throughout the twentieth century. More recently, at the turn of the century, and in the wake of important political upheavals, the former USSR countries started massively translating western classics. Muslim countries such as Turkey and Iran are facing the same challenge.

The question today facing the Arab countries (intellectual elite, universities, research centers, translation funds and programs, publishers etc.) is how to escape the current situation summed-up by Richard Jacquemond in a concise sentence that expresses all the Arab uneasiness: “we still translate very few, very late, never the books that must be translated and never as it should be”?

Bildiğimiz ve pratiğini yaptığımız haliyle “felsefe”nin geleceğine dair bir düşünümü (felsefenin aynı isim altında mı, diğer bilimsel ya da toplumsal pratiklerle birlikte mi yoksa onlardan ayrı olarak mı varolmaya devam edeceği, vb.) aynı anda hem acil hem de kafa karıştıcı kılan şey, diğer nedenlerin yanısıra, bu düşünümün bize çoğunlukla söylem ile kurum arasındaki birlikteliğin coğrafi-tarihsel konumuyla ilgili değerlendirmeler üzerinden ulaşıyor olmasıdır.

Arap yazarların Fransız kütüphanelerindeki yeri nedir? Kazanım politikaları nasıl uygulanıyor? Çeşitli verilere ulaşabilmeleri için hangi seçimler yapılıyor ve hangi kriterler öne çıkıyor? 7 Kasım 2009 günü Arap Dünyası Enstitüsü Kitaplığı’nda, Transeuropéennes, Arap Dünyası Enstitüsü Kitaplığı ve Kültür ve Iletişim Bakanlığı tarafından ortaklaşa düzenlenen seminer ve tartışma bu soruları cevaplandırmaya çalıştı.

“ Akdeniz’de Tercüme” projesi, 4-5 Kasım 2008 tarihlerinde, Fransa’nın Avrupa Birliği başkanlığı vesilesiyle Marsilya’da gerçeklesen Akdeniz Kültür Meclisi toplantıları kapsamında, “Çeviriler, Yazılar ve Kütüphaneler” başlıklı atölye sayesinde hayat buldu.  Çalışma grubunun hazırladığı sonuçlar şöyledir: